BPI Expat Pinoy Children Acceptance Speech

DSC_1719

Acceptance Speech During the Awarding Ceremony for the 2013 Bank of the Philippine Islands’ Search for the Ten Outstanding Expat Pinoy Children

Makati City, Philippines

December 2, 2013

Non-verbatim transcript

Officials and employees of Bank of the Philippine Islands, our esteemed government officials,  our beloved parents and relatives, our dear mentors and school officials, fellow awardees, ladies and gentlemen, magandang araw po sa inyong lahat.

If you had told me only a few months ago that I would be delivering this acceptance speech, let alone that I would be one of this year’s Ten Outstanding Expat Pinoy Children, I would not have believed you. In fact, before summer this year, I had not heard about this award. It was my father who first told me about it and encouraged me to join.

Isang OFW po ang aking ama. Dalawampung taon na rin nagtatrabaho si Daddy sa ibang bansa. Nakapagtrabaho siya sa United Arab Emirates bago pa man siya na-destino sa Saudi Arabia. Sumunod siya sa yapak ng kanyang ama, ng aking Lolo Domeng, na nagtrabaho rin sa gitna ng disyerto. Inaamin ko po, na may hinanakit ako sa kanya. Halos wala kasi siya sa aking pagkabata. Lumaki akong wala siya para turuan akong lumangoy, magbisikleta, at manligaw. Sinubukan naman niyang magkasama-sama kami nang higit pa sa isang tag-init: noong sampung taong gulang ako, dinala niya ang aming pamilya sa Saudi Arabia. Pero bumalik ulit kami sa Pilipinas pagkatapos ng dalawang taon.

Tila napakalayo ng aking damdamin sa kanya. Natakot ako sa kanya; marahil dahil hindi ko alam kung ano ang kanyang gusto sa kanyang mga anak. Pero sinusubukan kong gumawa ng tulay para kami’y magkaunawaan.

Ngayon, pati ang aking ina’y kasama na niyang naghahanap-buhay sa Saudi Arabia. Binitawan ni Mama ang pagiging propesor at ang pagtapos ng kanyang Masteral degree dito para magsilbing guro sa mga banyagang nasa elementarya at sekundarya. Di katulad ni Daddy, mas matagal nananatili si Mama dito sa Pilipinas. Pero pagkalipas ng tatlo o apat na buwan, kailangan na niyang bumalik sa Arabya. Naiwan ako at ang aking kapatid sa piling at gabay ng aking Lola Juling, ang ina ng aking ina.

Alam kong ayaw nilang lumaki kami nang wala sila. Subalit, alam kong kinabukasan rin namin ang kanilang pinagsusumikapan. Kaya’t gusto kong suklian ang pagmamahal ni Daddy at Mama para sa amin.

I wanted to bring them something that would recognize their hard work and sacrifice. My fellow awardees may have different sentiments, but I believe this award is not for me, this is for my Daddy and Mama. To Bank of the Philippine Islands and all those behind the Ten Outstanding Expat Pinoy Children Award, thank you for recognizing the talent, skills and dedication of children of OFWs like me and by extension, of our parents. Let us give them a round of applause.

Higit sa lahat, purihin at pasalamatan natin ang Panginoong Maykapal, sa mga biyayang natatanggap natin sa bawat araw. Sa Kanya, walang imposible.

To our government officials and agencies, thank you for ensuring and defending the rights of OFWs and their families. Please continue to do so. Let us also give them our applause.

Sa ating mga propesor at mga opisyal ng ating mga kolehiyo at unibersidad, salamat po hindi lang sa mga kaalamang maghahanda sa amin sa papasukin naming karera at sa hamon ng buhay, kundi pati rin sa pagiging mga magulang namin sa paaralan. Alayan po natin sila ng masigabong palakpakan.

To our parents, grandparents, uncles, aunts, and siblings, we express our gratitude to you for being there for us, for acting as our fathers or mothers or even both. Thank you for raising, guiding, supporting, understanding us and keeping our feet on the ground. Let us give them a round of applause.

At sa ating mahal na ama’t ina, maraming salamat po sa inyo. Wala po kami rito ngayon kung hindi dahil sa inyo. Daddy, Tatay, Mommy, Mama, heto po kami, ang bunga ng inyong pagsisikap sa ibang bayan. Hayaan po ninyo, hindi namin kayo bibiguin. Patuloy naming hahasain at gagamitin ang aming talino’t talento para sa inyo, para sa ating pamilya, at para sa ating mga kababayan tungo sa kaunlaran. Palagi po sana niyong tatandaan na mahal na mahal namin kayo karagatan man ang mamagitan sa atin. Mananatili po kayong inspirasyon sa buhay naming tatahakin!

Mama, Daddy, para sa inyo po ito. Maraming salamat po. Mabuhay ang lahat ng mga OFW saan mang panig ng mundo! Mabuhay ang mga anak ng OFW!

Maraming salamat po at mabuhay tayong lahat.

Advertisements